ទីភ្នាក់ងារថាមពលអន្តរជាតិ (International Energy Agency ឬ IEA) បានព្រមានអំពីហានិភ័យសន្តិសុខថាមពលធំបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ ដោយភ្ជាប់វាជាមួយការរំខានផ្គត់ផ្គង់ពីជម្លោះអ៊ីរ៉ង់ និងការបិទច្រកសមុទ្រ Hormuz។ ការចរចាជាមួយអ៊ីរ៉ង់ត្រូវបានពណ៌នាថា “ជាប់គាំង” ហើយច្រកសមុទ្រនេះស្ទើរតែបិទទាំងស្រុង។
ការធ្វើដំណើររបស់កប៉ាល់ឆ្លងកាត់ Hormuz បានធ្លាក់ចុះមកនៅត្រឹម ២ គ្រឿង ពី ៣ គ្រឿងនៅថ្ងៃមុន ខណៈមានសេចក្តីរាយការណ៍ថា ទូកល្បឿនលឿនបាញ់កាំភ្លើងរបស់អ៊ីរ៉ង់ បានបាញ់លើនាវាពាណិជ្ជកម្ម។ សហរដ្ឋអាមេរិកបានស្ទាក់ចាប់នាវាដឹកប្រេង ២ គ្រឿង និងអមការពារ (escort) នាវាដឹកប្រេងមួយគ្រឿងទៀតនៅមហាសមុទ្រឥណ្ឌា ខណៈ Reuters រាយការណ៍ថាមានការស្ទាក់ចាប់បន្ថែម ៣ លើកទៀតនៅទឹកដីអាស៊ីជិតស្រីលង្កា និងម៉ាឡេស៊ី។
ចលនាទីផ្សាររួមមាន ការកើនឡើងនៃ “crack spread” សាំង និងម៉ាស៊ូត (គម្លាតតម្លៃចំណេញរបស់រោងចក្រចម្រាញ់ ដែលវាស់ពីតម្លៃផលិតផលប្រេង ចេញពីប្រេងឆៅ) និងការកើនឡើងនៃសកម្មភាព “put” លើ Brent សម្រាប់ខែមិថុនា និងខែកក្កដា (put គឺកិច្ចសន្យាជម្រើសដែលអាចរកចំណេញពេលតម្លៃធ្លាក់ ឬប្រើធានាប្រឆាំងហានិភ័យតម្លៃធ្លាក់)។ “backwardation” ខែមិថុនា–ខែកក្កដា (ស្ថានភាពដែលតម្លៃខែជិតថ្លៃជាងខែឆ្ងាយ បង្ហាញថាទំនិញខ្វះ និងអ្នកទិញចង់បានភ្លាមៗ) បានឡើងដល់ ៦.៥០ ដុល្លារ ក្នុងមួយបារ៉ែលក្នុងពេលយប់។
គេរាយការណ៍ថាមានផ្គត់ផ្គង់ប្រេងប្រហែល ១៣ លានបារ៉ែលក្នុងមួយថ្ងៃ ត្រូវបានបាត់បង់ ខណៈផ្លូវដឹកជញ្ជូនស្ថិតក្រោមការរាំងខ្ទប់ពីរជាន់ (double blockade)។ ច្រកសមុទ្រនេះធ្លាប់ដឹកប្រេងមធ្យមប្រហែល ២០ លានបារ៉ែលក្នុងមួយថ្ងៃ។
ការរំខាននេះត្រូវបានរំពឹងថានឹងទាញឲ្យកំណើនសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកថយ ចង្កើនអតិផរណា និងបង្កើនហានិភ័យខ្វះប្រេងឥន្ធនៈ ខណៈអឺរ៉ុបអាចប្រឈមការរឹតត្បិតឥន្ធនៈយន្តហោះ (jet fuel) ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានសប្តាហ៍។ ការបញ្ចេញស្តុកបន្ទាន់ត្រូវបានពណ៌នាថាជាជំនួយបណ្តោះអាសន្ន ហើយការបើកច្រកសមុទ្រឡើងវិញត្រូវបានដាក់ជាចំណុចចាំបាច់ ខណៈ “ការបំបែកប្រភពផ្គត់ផ្គង់” (diversification គឺរកប្រភពពីច្រើនប្រទេស/ផ្លូវដឹកជញ្ជូន ដើម្បីកុំឲ្យពឹងផ្លូវតែមួយ) និង “ការកាត់បន្ថយតម្រូវការ” (demand reduction គឺកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់) ត្រូវបានរាយជាជម្រើស ប្រសិនបើការខ្វះខាតបន្ត។
