តម្រូវការដុល្លារអាមេរិក (USD) កំពុងកើនឡើងមុនកិច្ចប្រជុំ FOMC (គណៈកម្មាធិការទីផ្សារបើកចំហរបស់ធនាគារកណ្ដាលអាមេរិក—ក្រុមដែលសម្រេចអំពីអត្រាការប្រាក់ និងទិសដៅនយោបាយរូបិយវត្ថុ)។ BNY (BNY Mellon—ធនាគារសេវាហិរញ្ញវត្ថុធំ) រាយការណ៍ថា មានការទិញសុទ្ធ (net purchase—ទិញច្រើនជាងលក់) ជាប់គ្នា ៥ ថ្ងៃ ជាលើកដំបូងក្នុង ៣ ខែ ហើយការប្រើប្រាស់សាច់ប្រាក់ USD និងឧបករណ៍រយៈពេលខ្លី (CAST—សាច់ប្រាក់ និងឧបករណ៍ហិរញ្ញវត្ថុរយៈពេលខ្លី ដូចជា Treasury bills/ប័ណ្ណបំណុលខ្លី និងកិច្ចព្រមព្រៀងទីផ្សារប្រាក់) ក៏កើនឡើងផងដែរ។
BNY ក៏សង្កេតឃើញថា តម្រូវការ CAST កើនលឿន ខណៈការសម្រេចចិត្តរបស់ Fed (ធនាគារកណ្ដាលអាមេរិក) កាន់តែខិតជិត។ ចាប់តាំងពីខែមីនា មូលធនហូរចូល/ហូរចេញ (flows—ចលនាប្រាក់វិនិយោគ) មានភាពលាយឡំ ហើយការកាន់កាប់ CAST មួយផ្នែកនៅតែ «រង់ចាំខាងក្រៅ» ដែលអាចផ្លាស់ត្រឡប់ទៅទ្រព្យសកម្មមូលដ្ឋាន (underlying assets—ទ្រព្យដែលជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការវិនិយោគ/ឧបករណ៍ហិរញ្ញវត្ថុ) វិញ។
Dollar Positioning Into The Fomc
អត្ថបទលើកឡើងថា Fed មិនត្រូវបានរំពឹងថានឹងផ្លាស់ប្តូរនយោបាយយ៉ាងធំទូលាយទេ។ វាបន្ថែមថា ហានិភ័យអតិផរណា (inflation risks—តម្លៃទំនិញ/សេវាកម្មឡើង) និងសម្ពាធផ្គត់ផ្គង់សកល (global supply pressures—ការខ្វះខាត/ថ្លៃដឹកជញ្ជូន និងវត្ថុធាតុដើម) អាចជំរុញឱ្យ Fed បន្ថយហានិភ័យ USD ទន់ខ្សោយ ដោយមានទិសដៅទន់ភ្លន់បន្តិច (dovish tilt—ទំនោរចង់បន្ថយ/មិនដំឡើងអត្រាការប្រាក់ខ្លាំង)។
វាក៏កត់សម្គាល់ថា ការដំឡើងអត្រាការប្រាក់នៅបណ្ដាប្រទេសផ្សេងៗ អាចក្លាយជាកំហុសនយោបាយ។ នេះអាចធ្វើឱ្យភាពខុសគ្នានៃអត្រាការប្រាក់ (interest rate differences—តម្លៃការប្រាក់ខុសគ្នារវាងប្រទេស) មិនសូវមានអត្ថិពលដល់ USD ដូចមុនទេ។
ដុល្លារអាមេរិកកំពុងបង្ហាញកម្លាំងច្បាស់ មុនកិច្ចប្រជុំ Federal Reserve លើកក្រោយ។ យើងឃើញការទិញសុទ្ធជាប់គ្នា ៥ ថ្ងៃ ជាលើកដំបូងក្នុង ៣ ខែ ដែលបញ្ជាក់ថា តម្រូវការកំពុងរឹងមាំ។ នេះបង្ហាញថា អ្នកជួញដូរកំពុងរៀបចំស្ថានភាព (positioning—កំណត់ទិសដៅទិញ/លក់មុនព្រឹត្តិការណ៍) ដើម្បីឲ្យដុល្លាររក្សាតម្លៃបាន ទោះបី Fed បង្ហាញភាពប្រុងប្រយ័ត្នក៏ដោយ។
ទិន្នន័យថ្មីគាំទ្រកម្លាំងនេះ ដោយរបាយការណ៍ CPI (សន្ទស្សន៍តម្លៃអ្នកប្រើប្រាស់—វាស់អតិផរណា) ខែមីនា បង្ហាញថា អតិផរណានៅតែខ្ជាប់ខ្ជួន 3.1% ខណៈរបាយការណ៍ការងារចុងក្រោយ បន្ថែមការងារ 250,000 កន្លែង។ លេខទាំងនេះធ្វើឲ្យធនាគារកណ្ដាលមិនសូវមានហេតុផលបញ្ចេញសញ្ញាកាត់បន្ថយអត្រាការប្រាក់យ៉ាងច្រើនទេ ដែលជួយទ្រទ្រង់ USD។ សម្រាប់អ្នកជួញដូរឧបករណ៍ដេរីវេទីវ (derivatives—កិច្ចសន្យាហិរញ្ញវត្ថុដែលតម្លៃអាស្រ័យលើទ្រព្យមូលដ្ឋាន ដូចជា options/futures) ការធ្លាក់ខ្លាំងរបស់ USD នៅរយៈពេលខ្លី មើលទៅមិនសូវជាអាចកើតមានទេ។
Volatility Selling Setup
បរិយាកាសនេះបង្ហាញថា ការលក់ put ដែលនៅក្រៅតម្លៃ (out-of-the-money puts—សិទ្ធិលក់ដែលតម្លៃកិច្ចសន្យាមិនទាន់បានប្រយោជន៍ ព្រោះតម្លៃទីផ្សារនៅលើកម្រិតមួយ) លើ US Dollar Index (DXY—សន្ទស្សន៍វាស់កម្លាំង USD ប្រៀបធៀបនឹងរូបិយប័ណ្ណធំៗ) ឬលើគូចំនួនដូចជា USD/JPY អាចជាយុទ្ធសាស្ត្រដែលពិចារណាបាន។ គោលបំណងគឺទទួលប្រាក់ព្រីម្យូម (premium—ថ្លៃដែលអ្នកទិញ options បង់ឲ្យអ្នកលក់) ដោយជឿថា ហានិភ័យធ្លាក់របស់ USD ត្រូវបានការពារល្អ។ ក៏ឃើញការកើនឡើងខ្លាំងនៃការប្រើប្រាស់សាច់ប្រាក់ USD និងឧបករណ៍រយៈពេលខ្លីផងដែរ។
មូលនិធិសាច់ប្រាក់ធំៗដែលកំពុងរង់ចាំនេះ អាចហូរត្រឡប់ចូលទីផ្សារបន្ទាប់ពីកិច្ចប្រជុំ ដែលអាចកំណត់មិនឲ្យភាពប្រែប្រួលបន្តកើនយូរ (volatility—ការឡើងចុះខ្លាំងនៃតម្លៃ)។ សម្រាប់អ្នកជួញដូរ នេះមានន័យថា options រយៈពេលវែង (long-dated options—កិច្ចសន្យាមានថ្ងៃផុតកំណត់ឆ្ងាយ) អាចថ្លៃពេក ព្រោះសាច់ប្រាក់នេះអាចជួយធ្វើឲ្យទីផ្សារស្ថិរភាព នៅពេលទិសដៅនយោបាយច្បាស់។
ក៏ត្រូវតាមដានកំហុសនយោបាយពីធនាគារកណ្ដាលផ្សេងៗ។ ឧទាហរណ៍ ECB (ធនាគារកណ្ដាលអឺរ៉ុប) កំពុងនិយាយអំពីការដំឡើងអត្រាការប្រាក់ ដើម្បីទប់អតិផរណា ខណៈទិន្នន័យ PMI ផលិតកម្ម (Purchasing Managers’ Index—សូចនាករការកម្មង់/ផលិត; ក្រោម 50 ប្រាប់ថាសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ចកំពុងថយ) ធ្លាក់ទៅ 48.5 ដែលបង្ហាញការធ្លាក់ចុះ។ ភាពទន់ខ្សោយនៅក្រៅប្រទេសពីជំហានបែបនេះ អាចបណ្ដាលឲ្យមូលធនហូរចូល USD ជាជម្រកសុវត្ថិភាព បន្ថែមការកាត់បន្ថយហានិភ័យធ្លាក់របស់វា។
ដោយគិតពីកត្តាទាំងនេះ អ្នកជួញដូរអាចមើលទៅលើយុទ្ធសាស្ត្រដែលទទួលផល ពេលតម្លៃរំកិលក្នុងជួរ (range-bound—ឡើងចុះក្នុងចន្លោះកំណត់) ឬ USD ស្ថិរភាពទៅរករឹងមាំ។ ការលក់ភាពប្រែប្រួល (selling volatility—លក់ options ដើម្បីទទួល premium) តាមយុទ្ធសាស្ត្រ ដូចជា short straddles ឬ strangles (យុទ្ធសាស្ត្រលក់ options ទាំង call និង put ជុំវិញតម្លៃបច្ចុប្បន្ន ដើម្បីទទួល premium; មានហានិភ័យខ្ពស់បើតម្លៃរត់ខ្លាំង) លើគូដូចជា EUR/USD អាចគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍។ វាទទួលផល បើការផ្លាស់ទីបន្ទាប់ពីប្រកាស (post-announcement move—ចលនាតម្លៃក្រោយព័ត៌មាន) ស្ងប់លឿន ហើយគូរូបិយប័ណ្ណត្រឡប់ទៅជួរថ្មីៗរបស់វា។
