ធនាគារ Deutsche Bank ភ្ជាប់ការផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុង “ទុនបម្រុង” របស់ធនាគារកណ្ដាល (central bank reserves: ទ្រព្យសកម្មដែលធនាគារកណ្ដាលទុកសម្រាប់គាំទ្រស្ថិរភាពរូបិយប័ណ្ណ និងការទូទាត់អន្តរជាតិ) ជាមួយការប្រែប្រួលភូមិសាស្ត្រនយោបាយ (geopolitics: ការប្រកួតប្រជែងអំណាច និងអត្ថប្រយោជន៍រវាងប្រទេស) ដែលកំពុងជំរុញឲ្យប្តូរទៅកាន់មាស និងចាកឆ្ងាយពីប្រាក់ដុល្លារអាមេរិក។ ធនាគារនេះដាក់ចេញគំរូមួយ ដែលភ្ជាប់ “ភាគរយមាសក្នុងទុនបម្រុង” (gold’s reserve share: ភាគរយនៃមាសក្នុងទុនបម្រុងសរុប) ទៅនឹង ៣ ធាតុ៖ បរិមាណមាសដែលធនាគារកណ្ដាលកាន់កាប់, តម្លៃមាស, និងកម្រិតទុនបម្រុងរូបិយប័ណ្ណបរទេសសកល (global foreign exchange/FX reserves: ការកាន់កាប់រូបិយប័ណ្ណបរទេសដូចជា USD, EUR, JPY ជាដើម)។
អត្ថបទប្រៀបធៀបការកើនឡើងនៃរបៀបរបបពិភពលោកដឹកនាំដោយសហរដ្ឋអាមេរិកក្រោយឆ្នាំ 1989 ជាមួយបរិយាកាសសព្វថ្ងៃដែលបែងចែកជាច្រើនខ្សែ។ វាបញ្ជាក់ថា តួនាទីមាសក្នុងទុនបម្រុងដែលធ្លាក់ចុះ កើតឡើងបន្ទាប់ពីការប្រែប្រួលភូមិសាស្ត្រនយោបាយក្នុងទសវត្សរ៍ 1990 មិនមែនដោយសារចប់ប្រព័ន្ធ Bretton Woods (Bretton Woods: ប្រព័ន្ធរូបិយប័ណ្ណអន្តរជាតិក្រោយសង្គ្រាមលោក ដែលធ្លាប់ភ្ជាប់ USD ជាមួយមាស និងរូបិយប័ណ្ណផ្សេងៗភ្ជាប់នឹង USD) ក្នុងទសវត្សរ៍ 1970 ទេ។
ទុនបម្រុងមាស និងភូមិសាស្ត្រនយោបាយ
របាយការណ៍អះអាងថា ភាគរយប្រាក់ដុល្លារអាមេរិកក្នុងទុនបម្រុងធនាគារកណ្ដាល បានធ្លាក់ពីលើស 60% មក 40%។ ក្នុងរយៈពេលដូចគ្នា ភាគរយមាសត្រូវបាននិយាយថា កើនដល់ 30% បន្ទាប់ពីកើន៣ដងពីកម្រិតទាបបំផុត។
គំរូនេះកំណត់កត្តាជំរុញ ៣៖ បរិមាណមាសដែលធនាគារកណ្ដាលកាន់, តម្លៃមាស, និងទុនបម្រុង FX សរុបសកល។ វាចាត់ទុកថាចលនាបច្ចុប្បន្ននៅក្នុងកត្តាទាំង ៣ នេះ ភាគច្រើនកើតពីធនាគារកណ្ដាលក្នុងប្រទេសទីផ្សារកំពុងអភិវឌ្ឍ (emerging markets: ប្រទេសដែលសេដ្ឋកិច្ចកំពុងលូតលាស់ និងទីផ្សារហិរញ្ញវត្ថុកំពុងពង្រីក) រួមមានការទិញមាស និងលទ្ធភាពដែលទុនបម្រុង FX អាចចាប់ផ្តើមថយចុះ។
ការប្រែប្រួលភូមិសាស្ត្រនយោបាយកំពុងកែទម្រង់របបហិរញ្ញវត្ថុពិភពលោក ធ្វើឲ្យធនាគារកណ្ដាលចូលចិត្តមាសជាងប្រាក់ដុល្លារអាមេរិក។ ចលនានេះមិនមែនដោយសារគោលនយោបាយរូបិយវត្ថុ (monetary policy: វិធានការដូចជា ការកំណត់អត្រាការប្រាក់ និងការគ្រប់គ្រងសាច់ប្រាក់) ទេ ប៉ុន្តែជាចម្លើយតបទៅនឹងតុល្យភាពអំណាចពិភពលោកដែលកំពុងផ្លាស់ប្តូរ។ កំពុងមាននិន្នាការយូរអង្វែង ដែលប្រទេសជាច្រើនកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើដុល្លារ (de-dollarization: ការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់/ការកាន់កាប់ USD ក្នុងពាណិជ្ជកម្ម ទុនបម្រុង និងហិរញ្ញវត្ថុ)។
និន្នាការនេះមានទិន្នន័យគាំទ្រពី World Gold Council (ស្ថាប័នតាមដានទីផ្សារមាសសកល) ដែលរាយការណ៍ថា ធនាគារកណ្ដាលបានបន្ថែមមាស 290 តោនទៅក្នុងទុនបម្រុងសកល នៅត្រីមាសទី 1 ឆ្នាំ 2026។ ការចាប់ផ្តើមខ្លាំងនេះ បន្តពីការទិញជិតកំណត់ត្រាក្នុងឆ្នាំ 2025 ដែលមានការទិញលើស 1,000 តោន។ តម្រូវការបន្តពីធនាគារក្នុងទីផ្សារកំពុងអភិវឌ្ឍ ជួយគាំទ្រតម្លៃមាសមិនឲ្យធ្លាក់ងាយ។
ផលប៉ះពាល់សម្រាប់ការជួញដូរមាស
ជាមួយគ្នានេះ ភាពដឹកនាំរបស់ដុល្លារក្នុងទុនបម្រុង FX កំពុងថយចុះ។ ទិន្នន័យថ្មីពី IMF (មូលនិធិរូបិយវត្ថុអន្តរជាតិ) ចុងឆ្នាំ 2025 បង្ហាញថា ភាគរយដុល្លារក្នុង “ទុនបម្រុងដែលបានរាយការណ៍តាមរូបិយប័ណ្ណ” (allocated reserves: ទុនបម្រុងដែលប្រទេសរាយការណ៍ចែកតាមប្រភេទរូបិយប័ណ្ណ) បានធ្លាក់មក 58.2% ដែលជាកម្រិតមិនបានឃើញអស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍។ ជម្លោះពាណិជ្ជកម្ម (trade friction: ការទាស់ទែងពីពន្ធនាំចូល/នាំចេញ និងវិធានកំណត់ពាណិជ្ជកម្ម) និងទណ្ឌកម្ម (sanctions: វិធានដាក់ទណ្ឌកម្មសេដ្ឋកិច្ច/ហិរញ្ញវត្ថុ) បានជំរុញឲ្យប្រទេសស្វែងរកជម្រើសផ្សេង។
សម្រាប់អ្នកជួញដូរ (traders: អ្នកទិញលក់ទ្រព្យសកម្មហិរញ្ញវត្ថុ) វាស្នើថាតម្លៃមាសអាចនៅក្រោមសម្ពាធឡើងបន្ត ដែលឆ្នាំនេះបានឡើងលើស $2,450 ក្នុងមួយអោន (ounce: ឯកតាទម្ងន់ប្រើក្នុងការកំណត់តម្លៃមាស)។ វិធីសាស្ត្រមួយ គឺប្រើ “កិច្ចសន្យាជម្រើសទិញ” (call options: សិទ្ធិទិញទ្រព្យសកម្មនៅតម្លៃកំណត់ក្នុងពេលកំណត់) ឬ “bull call spread” (ការរួមបញ្ចូល call ពីរ ដើម្បីកាត់បន្ថយថ្លៃ និងកំណត់ហានិភ័យ) លើ ETF មាស (ETF: មូលនិធិដែលជួញដូរលើផ្សារហ៊ុន តាមតម្លៃសន្ទស្សន៍/ទ្រព្យសកម្ម) ដើម្បីទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីការឡើងបន្ថែម ខណៈគ្រប់គ្រងហានិភ័យ។ ការទិញមាសបន្តពីធនាគារកណ្ដាល ជាកម្លាំងគាំទ្រដ៏សំខាន់ ដែលមិនងាយត្រឡប់ទិសលឿន។
ភាពតានតឹងភូមិសាស្ត្រនយោបាយបង្ហាញថា “ការរំញ័រតម្លៃ” (volatility: ការឡើងចុះរហ័ស និងខ្លាំង) អាចនៅខ្ពស់ បណ្ដាលឲ្យជម្រើស (options: ឧបករណ៍ផ្តល់សិទ្ធិទិញ/លក់) មានតម្លៃថ្លៃជាងមុន ប៉ុន្តែអាចមានតម្លៃប្រើប្រាស់កាន់តែច្រើន។ អ្នកជួញដូរក៏អាចពិចារណាវិធីសាស្ត្រដែលទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីដុល្លារខ្សោយ ដូចជា “កិច្ចសន្យាជម្រើសលក់” (put options: សិទ្ធិលក់នៅតម្លៃកំណត់) លើ U.S. Dollar Index (DXY: សន្ទស្សន៍វាស់កម្លាំង USD ប្រៀបធៀបនឹងកញ្ចប់រូបិយប័ណ្ណធំៗ)។ វាជាវិធីដើម្បីជួញដូរផ្នែកផ្ទុយនៃនិន្នាការកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើដុល្លារ។
